Ik kreeg mijn allereerste premium designer tas toen ik op de middelbare school zat. Het was iets waar ik voor wilde, pinie voor, droomde voor en werkte moeilijk voor. Zodra ik mijn kleine kleine zadeltas had verkregen, waren alle weddenschappen uitgeschakeld. Ik was verslaafd aan tassen voor het leven. Destijds veranderde ik nog steeds het gebruik van mijn gekoesterde Dior met een paar van mijn andere tassen, waaronder één instructeurzak, evenals veel nylon lesportsac -tassen – die zich herinnert? In hoge instelling werd Rebecca Minkoff uiteindelijk prominent en kreeg ik ook een paar van haar tassen die ik in mijn rotatie heb gewerkt. Uiteindelijk kreeg ik een tweede premium designer tas, een LV Speedy, en mijn collectie vertrokken van daaruit.
Ik ontdekte dat de veel meer high-end tassen die ik heb verworven, hoe minder interesse ik aan mijn hedendaagse tassen betaalde, hoewel veel van hen fantastische tassen waren die ik en anderen op dat moment extreem begeerbaar waren. Ik veronderstel dat de high-end van het hebben van luxe-Pun bedoeld-in mijn vroege jaren twintig, evenals hoewel mijn verzameling toen veel kleiner was, draaide ik me alleen met de weinige premium designerzakken die ik had en gooide de anderen opzij. De laatste 4-5 jaar dat mijn vereiste om specifieke tassen aan te brengen alleen is gebruikt, evenals ik genoten van het diversifiëren van mijn verzameling een beetje meer. Ik heb een aantal eigentijdse tassen aan mijn collectie toegevoegd (volledige openbaarmaking: sommige waren begaafd en sommige werden gekocht), evenals ik ben niet langer premium designer tassen boven wat dan ook.
Momenteel ik online in een klein NYC -appartement, evenals mijn tassen worden zowel in alle hoeken als de gaten van mijn slaapkamer bewaard. Sommigen liggen onder mijn bed in een doos, anderen staan bovenop mijn garderobe in een plastic bak, evenals degene die ik veel vaak in de schappen bevindt, ontwikkeld in mijn kast. Met veel van mijn collectie bewaard en buiten het gezichtsvermogen, herinner ik me niet precies hoeveel ik vaak heb en een recente kleerkastinrees, herinnerde me precies hoe dankbaar ik ben om alle tassen te hebben die ik doe . Nu veel meer dan ooit, zoals zovelen, koop ik mijn eigen garderobe en herontdek ik veel van mijn tassen.
Ik geloofde dat het leuk zou zijn om een paar van onze lagere begrepen en minder dure tassen te bespreken, aangezien we ze zo vaak negeren, zowel hier op portemonnee als in onze dagelijkse levens. Een paar van mijn favoriete hedendaagse tassen zijn van Mansur Gavriel, Senreve, Bit Liffner en Manu Atelier, maar de niet-premium designer tas die ik gebruik, is mijn Nunoo Gina Tiny Container Bag. Deze beetje Nunoo -vrouw was afgelopen herfst aan mij geschonken, maar zo snel als het verscheen, bracht ik mijn spullen over in de tas. Ik breng niet zo veel mee en kon snel mijn kleine YSL -kaartportemonnee, mijn cosmetica -hoes, geheimen en iPhone binnen en van binnen zetten. Ik kreeg mijn allereerste compliment op de tas die extreem exact dezelfde dag toen ik de Reformatie binnenkwam, een kleine winkel, in mijn buurt. Het was alsof ik het allereerst zo goed had gebracht als ik het net zo veel, zo niet meer, dan een paar van mijn designerzakken in de 7 maanden, gezien het feit dat ik het kreeg. Mijn specifieke tas is niet langer beschikbaar, maar u kunt veel meer inspecteren door middel van de website van het merk of bekijk Styles Kies door middel van ShopBop.
Welke niet-premium designer tas vind je het leukst?